بنتونیت با کیفیت بالا با چشم غیرمسلح سفید خالص است، اگرچه میتواند خاکستری یا زرد روشن-سفید باشد. اغلب به دلیل جذب آب یا ناخالصیها، سبز کم رنگ، آبی کمرنگ، یا رز{3}}قرمز به نظر میرسد. پس از خشک شدن در هوا، سفید خالص، خاکستری یا سفید مایل به زرد روشن باقی می ماند. وقتی با دست شکسته شود، مقطع-ناهموار است و دارای بافتی ژل-مانند است. درخشندگی روغنی دارد و در لمس احساس لیز می کند. می تواند آب را جذب کند و متورم شود و بنتونیت با کیفیت خوب می تواند کلوئیدی شود. پس از خشک شدن طولانی مدت در هوا و از دست دادن رطوبت، ممکن است دوباره شل شود. به دلیل ظرفیت تبادل یونی قوی، بنتونیت می تواند رنگ های مختلف را جذب یا جذب کند. مخلوط کردن آن با روغن ها باعث لغزنده شدن روغن ها می شود. پودر ریز آن وقتی در آب معلق می شود خیلی خوب پخش می شود و به راحتی ته نشین نمی شود. انواع بنتونیت طبیعی عمدتاً بر اساس محتوای نسبی کاتیون های مونت موریلونیت مانند کلسیم، سدیم، هیدروژن و لیتیوم مونتموریلونیت طبقه بندی می شوند. خاک رس با مونتموریلونیت کلسیم به عنوان جزء اصلی، بنتونیت بر پایه کلسیم{18} نامیده می شود. بیشتر معادن بنتونیت در کشور من عمدتاً بنتونیت{20}}کلسیمی تولید میکنند که ارزانتر و آسانتر از بنتونیت{21}} بر پایه سدیم است. بنابراین، ما از بنتونیت{23}} بر پایه کلسیم در آزمایشهای جوجههای گوشتی و مرغهای لایهای خود استفاده میکنیم. جوجه ها به دلیل خوش طعم بودن، بنتونیت را به عنوان یک افزودنی خوراک مصرف می کنند.
با این حال، تنها تکیه بر روش های ارزیابی حسی مانند بازرسی بصری برای دقت کافی نیست. کشور من در حال حاضر فاقد استاندارد ملی یکپارچه برای شناسایی بنتونیت است. اکثر معادن به «استاندارد وزارت بنتونیت و خاک رس برای ریخته گری» (1997) و استانداردهای سازمانی وزارت صنایع ماشین آلات پایبند هستند. پارامترهای اصلی اندازه گیری شده عبارتند از: جذب آبی، میزان رطوبت، خواص کلوئیدی، توان عملیاتی، مقاومت فشاری مرطوب، ضریب انبساط و مقدار pH. روش ها و استانداردهای خاص برای این اندازه گیری ها در اینجا حذف شده است.
